Vivaldi's De vier jaargetijden in Smetana Hall

Kunstenaars

Gemeentehuis (Obecní dum)

Het Gemeentehuis is een populaire attractie in Praag en een van de mooiste gebouwen in de Oude Stad, gelegen aan het Plein van de Republiek niet ver van de Kruitpoort. In de middeleeuwen stond hier het paleis van de koning van Bohemen en later werd het gebruikt als college, aartsbisschoppelijke residentie en militaire academie. Het gebouw werd uiteindelijk afgebroken en in 1912 werd het nieuwe gemeentehuis opgetrokken in Art Nouveau-stijl. Sinds de opening was het gemeentehuis een glamoureuze locatie voor feestelijke bals, concerten, tentoonstellingen en belangrijke bijeenkomsten, waaronder de onafhankelijkheidsverklaring van Tsjecho-Slowakije in 1918. Tegenwoordig wordt het stadhuis vooral gebruikt als locatie voor klassieke concerten in Praag. De grote zaal is vernoemd naar de beroemde Tsjechische componist Bedrich Smetana en dient als een van de belangrijkste podia voor het Internationale Muziekfestival van de Praagse Lente. De zaal biedt plaats aan maximaal 1200 mensen en heeft een unieke akoestiek. Het architectonische hoogtepunt van de Smetana Zaal is een glazen koepel versierd met stalen roosters en gebrandschilderd glas, dat verlicht wordt als het donker wordt. Het echte juweel van het stadhuis, een bedevaartsoord voor veel van 's werelds grootste organisten, is het grote orgel, met bijna 5000 pijpen bekroond met het portret van Smetana.

Wolfgang Amadeus Mozart

Wolfgang Amadeus Mozart, misschien wel de belangrijkste componist aller tijden, was een Oostenrijkse componist aan het einde van de 18e eeuw. Hij werd in 1756 in Salzburg geboren en toonde van jongs af aan een enorm muzikaal talent. Hij begon op vijfjarige leeftijd en componeerde meer dan 600 werken, waaronder concerto's, symfonieën, religieuze werken en opera's voordat hij op 35-jarige leeftijd vroegtijdig stierf. Zijn invloed op opeenvolgende generaties kan niet worden overschat - Ludwig van Beethoven schreef over Mozart "het nageslacht zal over 100 jaar niet meer zo'n talent zien". Ondanks het immense succes van zijn composities en de bijval die hij in heel Europa ontving, kreeg Mozart weinig financiële zekerheid en werd hij begraven in een ongemarkeerd graf op het St Marx kerkhof in Wenen.

Antonín Dvořák

Antonin Dvorak wordt beschouwd als een van de bekendste en prominentste Tsjechen ter wereld, omdat zijn muzikale werk al tijdens zijn leven internationale erkenning kreeg. Hij werd in 1841 geboren in een klein Tsjechisch dorpje in een slagersgezin. Op 6-jarige leeftijd begon Dvorak met vioollessen en het werd meteen duidelijk dat de jongen een uitzonderlijk muzikaal talent had. Op latere leeftijd leerde hij piano en orgel spelen en werkte hij tegelijkertijd in een slachthuis. Nadat Dvorak 16 werd, werd hij toegelaten tot de orgelschool in Praag die toekomstige professionele componisten opleidde. Na zijn afstuderen bleef hij in Praag, sloot zich aan bij het orkest van Karel Komzak en begon actief zijn eigen muziek te componeren. Hij had echter moeite om de eindjes aan elkaar te knopen en moest altijd bijverdienen door muziek te spelen in kerken en privé-muzieklessen te geven. Uiteindelijk werd 1874 een keerpunt in zijn leven toen hij een financiële toelage won van een Oostenrijkse prijsvraag voor zijn 15 ingezonden werken. Hierdoor kon hij het orkest verlaten en zich volledig aan het componeren wijden. In deze periode schreef hij zijn Slavische Dansen, Moravische Duetten en Vioolconcert, die hem veel succes brachten. In 1892 werd hij uitgenodigd om les te geven aan het New York National Conservatory, waar hij tot 1895 bleef voordat hij naar huis terugkeerde. Hij begon les te geven aan het Praagse conservatorium en werd er later directeur. Tot aan zijn dood in 1904 was hij een succesvol en geliefd componist, zowel in zijn thuisland als in de rest van de wereld.

Bedrich Smetana

Bedrich Smetana wordt beschouwd als de vader van de Tsjechische klassieke muziek, het meest bekend om zijn symfonische cyclus My Homeland en opera The Bartered Bride. Hij werd in 1824 geboren in Litomyšl, een stad in Bohemen. Bedrich Smetana ontwikkelde van jongs af aan een voorliefde voor volksmuziek en volksliedjes, wat terug te vinden is in zijn oeuvre. Zijn vader speelde ook in een strijkkwartet en leerde de jonge Bedrich viool spelen. De zoon gaf echter de voorkeur aan de piano en gaf zijn eerste piano-optreden toen hij nog maar 6 jaar oud was. In 1943 vertrok Smetana naar Praag, waar hij naar het Praags Muziekinstituut ging en kennismaakte met het Praagse muziekleven door talloze klassieke concerten bij te wonen. In die tijd zei hij: "...Ik zal op een dag een Liszt zijn in techniek en een Mozart in compositie!". In 1848 opende hij een privé muziekschool, die erg populair werd, vooral onder de Tsjechische nationalisten - een beweging die dat jaar opbloeide. Smetana steunde de beweging en schreef een paar patriottische werken, waaronder twee marsen opgedragen aan het burgerleger. De jaren 1850 waren echter trieste jaren voor de componist. Hij verloor zijn drie dochters, zijn vrouw was ernstig ziek en de critici gaven onflatteuze kritieken op zijn muziek. In 1856 besloot hij een nieuw leven te beginnen in Göteborg, Zweden, waar hij nog een muziekschool opende, werkte als dirigent van de Society for Classical Music en professionele erkenning kreeg. In zijn thuisland werd Smetana's talent pas in 1866 erkend met de release van zijn opera "De Brandenburgers". Sindsdien kende zijn carrière ups en downs, maar bereikte zijn glorieuze hoogtepunt toen het publiek voor het eerst zijn symfonische cirkel "Ma Vlast" hoorde, die Smetana componeerde ondanks dat hij doof werd.

Antonio Vivaldi

Antonio Vivaldi is de geschiedenis ingegaan als de schepper van het instrumentale concertgenre en de vader van de orkestmuziek. Hij werd op 4 maart 1678 in Venetië geboren. Vivaldi was een zwak en ziekelijk kind dat aan astma leed, maar dat kon hem er niet van weerhouden om zich volledig aan de muziek te wijden. Zijn vader, Giovanni Batista, een professionele violist, leerde zijn oudste zoon Antonio viool spelen. Samen met zijn vader ontmoette de jonge Antonio de beste musici van Venetië in die tijd en gaf hij concerten in plaatselijke kerken. Hij werkte ook als vioolleraar en later als muziekdirecteur in het weeshuis Ospedalle della Pieta. Ondertussen componeerde hij concerto's, gewijde werken en vocale muziek en in 1713 kreeg hij grote erkenning met zijn gewijde koormuziek. Vivaldi raakte in de ban van de operawereld en werkte als operacomponist en impresario bij het Teatro San Angelo. In 1717 kreeg hij een prestigieuze positie aan het vorstenhof in Manua als directeur van wereldlijke muziek en werkte daar tot ongeveer 1720. In die tijd componeerde hij zijn wereldberoemde meesterwerk De Vier Jaargetijden. In de jaren 1730 kromp zijn carrière ineen toen zijn muziek uit de mode raakte en de grote componist in armoede stierf. De wereld deed er twee eeuwen over om Vivaldi's muziek te herontdekken en te herwaarderen, omdat deze na zijn dood in de vergetelheid raakte. In het begin van de 20e eeuw werden veel voorheen onbekende werken gevonden en deze veroverden meteen de harten van muziekliefhebbers.

Georges Bizet

Georges Bizet wijdde zijn relatief korte leven van 36 jaar aan het muziektheater. De opera Carmen, parel van zijn oeuvre, is nog steeds een van de meest gespeelde opera's ter wereld. Hij werd in 1838 geboren in een muzikaal opgeleide familie - zijn vader was zangleraar en zijn moeder een professionele pianiste. Op 4-jarige leeftijd kon de jonge George al noten lezen en piano spelen en zes jaar later werd hij ingeschreven aan het conservatorium van Parijs. Na zijn studie won Bizet de prestigieuze Prix de Rome voor zijn cantate Clovis et Clotilde, waardoor hij vijf jaar lang alleen aan zijn eigen composities mocht werken. Van 1857 tot 1860 bracht hij vier tamelijk zorgeloze jaren door in Italië, waar hij reisde, componeerde en zijn talent ontwikkelde. Na zijn terugkeer in Parijs kreeg hij het moeilijk en vond hij het erg moeilijk om erkenning voor zijn muziek te krijgen. Om in zijn levensonderhoud te voorzien gaf hij privélessen, componeerde hij lichte amusementsmuziek en maakte hij arrangementen van pianowerken van andere componisten. In feite had hij gemakkelijk een succesvol pianist kunnen worden, want hij was een virtuoos pianist en maakte ooit indruk op Franz Liszt zelf met de uitvoering van een van Liszts pianocomposities. Maar Georges Bizet zocht niet naar een manier om gemakkelijk geld te verdienen en was onvermurwbaar over zijn intentie om alleen muziek te componeren. In 1872 schreef hij twee opera's, Djamileh en L'Arlesienne, die zeer koel werden ontvangen maar nu worden beschouwd als een weergave van Bizets artistieke volwassenheid. Kort voor zijn dood in 1875 ging Carmen in première in de Opera Comique, maar het oordeel van het publiek was nogal negatief. George Bizet, die tijdens zijn leven nooit publieke bijval kreeg, is nu een van de beroemdste operacomponisten uit de geschiedenis.

Gioachino Rossini

Gioachino Rossini was een Italiaanse componist uit de 19e eeuw. Hij debuteerde op 18-jarige leeftijd en werd al snel een van de populairste operacomponisten uit de geschiedenis. Zijn bekendste opera's zijn De Barbier van Sevilla (Il barbiere di Siviglia), Het Italiaanse meisje in Algiers (L'italiana in Algeri) en Assepoester (La Cenerentola). Over het algemeen kan zijn stijl worden omschreven als liedachtig melodieus, wat hem de bijnaam "de Italiaanse Mozart" opleverde. Later werd hij beroemd om zijn opwindende opbouw van orkestrale klanken over een herhaalde frase, wat nu bekend staat als een "Rossini crescendo".