Grigory Sokolov in het Teatro de la Maestranza

Over het evenement

De titel die cellist Janos Starker aan dirigent Georg Solti toekende, zou ook op Grigory Sokolov van toepassing kunnen zijn: het antwoord op de wereldwijde energiecrisis. En niet omdat zijn recitals sensationeel of opzichtig zijn. Integendeel. Wie ze heeft meegemaakt, kent de sfeer van diepe concentratie waarin elk concert zich ontvouwt, vergelijkbaar met een liturgie of een ritueel. En het is juist dit diepe gevoel van eerbied, dat zowel de solist als het publiek deelt, dat zo’n enorme en intense hoeveelheid energie in de concertzaal opwekt en bundelt dat het als alternatief voor fossiele brandstoffen zou kunnen dienen.

Daarbij komen nog de bijna koortsachtige verwachting die aan elk van zijn optredens voorafgaat en de bescheidenheid van een musicus die, in deze tijden waarin zelfpromotie zo gangbaar is, zijn media‐aandacht tot een minimum beperkt. Zijn kunstenaarschap krijgt vorm aan de piano, door middel van muzikale reizen die worden gekenmerkt door expressieve diepgang, absolute beheersing van de klank, de orkestrale dimensie van het instrument en uiterste aandacht voor detail. Sokolov staat ten dienste van de partituur, waar anderen deze juist voor hun eigen doeleinden lijken te gebruiken.

Uit de oprechtheid van de vertolker komt een zekere artistieke waarheid naar voren die terugkeert naar het Teatro de la Maestranza tijdens een van die zeldzame momenten van directe verbondenheid met de muziek.