Raphaël Feuillâtre & Eduardo Egüez: Salle Cortot

Over het evenement

De gitaar heeft de eeuwen doorstaan en heeft zichzelf voortdurend opnieuw uitgevonden. Afwisselend intiem en contemplatief, dan weer virtuoos en feestelijk, overschrijdt het de grenzen tussen aristocratische salons en arbeiderskringen. Historisch gezien bouwt ze voort op de traditie van oudere instrumenten zoals de vihuela, die in de 16e eeuw op het Iberisch schiereiland opkwam. Als naaste verwant van de luit, die in de rest van Europa grote populariteit genoot, inspireerde de vihuela een verfijnd repertoire bij componisten als Alonso Mudarra en Luis de Milán. Toen de barokgitaar tegen het einde van de eeuw geleidelijk aan aan belang won, stond ze open voor volkstradities. Het werk van Gaspar Sanz biedt een breed panorama van de stijlen uit die tijd en onthult een diepgaande culturele versmelting, die met name werd gevoed door invloeden uit de Nieuwe Wereld (zoals ook blijkt uit de Codex Saldivar, een in Mexico ontdekt manuscript). Het was echter in de 19e en 20e eeuw dat de gitaar een van haar meest volmaakte uitdrukkingsvormen bereikte, met name in Spanje, waar componisten als Albéniz, Falla, Rodrigo en Granados haar een stem gaven die zowel nostalgisch als stralend is. Twee virtuozen en dichters van de tokkelinstrumenten komen hier samen om het sterinstrument van de Iberische wereld te vieren.

MILÁN, ORTIZ, SANZ, ALBÉNIZ, TARREGA, PIAZZOLLA…
Pavanas, Jácaras, Canarios, Fandango, Folias, Tarantelas, Milongas en Tangos…