Toynbee Hall

Londen, Verenigd Koninkrijk

Geschiedenis van Toynbee Hall
In 1873 wezen Samuel Barnett, een kapelaan van de Anglicaanse Kerk, en zijn vrouw Henrietta de gemakkelijke optie van een parochie in een welvarende buurt af en kwamen ze naar St Judes in het oosten van Londen. De bisschop merkte op: 'St Judes was de slechtste parochie… die voornamelijk bewoond werd door criminelen.'

De Barnetts werkten onvermoeibaar om deze problemen aan te pakken, maar kwamen steeds meer tot de conclusie dat een echt radicale aanpak nodig was. Het idee was om de meest bevoorrechte mensen – de toekomstige elite – in de armste wijk van Londen te laten wonen, een voorrecht waarvoor ze moesten betalen. Door de toekomstige leiders en opiniemakers op te leiden, hoopten de Barnetts de samenleving ten goede te veranderen.

Bewoners
Toynbee Hall opende in 1884 zijn deuren voor bewoners en ontleende zijn naam aan Arnold Toynbee, een jonge academicus en vroegere medewerker van de Barnetts die – waarschijnlijk door overwerk – stierf terwijl hij zich inzette voor de armen.

Historisch gezien kwamen belangrijke personen als jonge mannen en vrouwen naar Toynbee Hall voordat ze naam maakten in hun gekozen vakgebied. Belangrijke bewoners waren onder meer Clement Attlee en William Beveridge, die beiden hun hele leven lang een band met Toynbee Hall onderhielden.

Sociale hervorming
Veel andere belangrijke instellingen voor sociale hervorming zijn begonnen in Toynbee Hall, waaronder de Workers Educational Association in 1903 (momenteel de grootste aanbieder van volwasseneneducatie in het Verenigd Koninkrijk), een van de eerste Citizens' Advice Bureaux in 1949 en de Child Poverty Action Group in 1965.

Toynbee lag in het hart van zowel de joodse als de Ierse immigrantengemeenschap en de bewoners van Toynbee raakten al snel betrokken bij campagnes voor etnische minderheden en in de jaren dertig tegen de opkomst van het fascisme. De activiteiten bleven niet beperkt tot wat men zou kunnen omschrijven als sociaal beleid of welzijnskwesties. De grondlegger van de Olympische beweging bracht tijd door in Toynbee, Marconi demonstreerde zijn draadloze technologie voor het eerst in het Verenigd Koninkrijk in Toynbee, terwijl de kunstenaar en ambachtsman Ashbee ook nauw betrokken was en wordt gezien als de ontwerper van het Toynbee 'boom des levens'-logo.

Toynbee Hall stond met één been in het establishment en met het andere bij de armen en opkomende vakbonds‐ en arbeidsactivisten in East End, waardoor het een natuurlijke tussenpersoon was. Zo wordt bijvoorbeeld algemeen aangenomen dat de bijeenkomst die een einde maakte aan de algemene staking van 1926 plaatsvond in Toynbee Hall.