Hélène Grimaud

Over het evenement

Ze ziet muziek als kleuren, heeft een centrum voor wolvenbescherming opgericht en vier boeken geschreven. Hélène Grimaud is geen gewone klassieke soliste. Sinds 2002 sleept de Franse pianiste met haar albums voor Deutsche Grammophon de ene na de andere prijs in de wacht. Naast Rachmaninoff, Brahms en Satie is Beethoven een absolute favoriet. Zijn uiterst veeleisende Pianosonate nr. 32 uit 1822 is een van zijn laatste pianocomposities, met een contemplatieve reeks variaties die volgt op een stormachtig openingsdeel. Schubert is de opvallende afwezige in Grimauds discografie, hoewel hij naast zijn liederen ook een aanzienlijk oeuvre voor solo‐piano heeft gecomponeerd. Grimaud speelt zijn Pianosonate D 960, het laatste pianostuk dat Schubert schreef, slechts zes jaar na Beethoven. Grimaud zet deze twee zeer eigenzinnige componisten naast elkaar in hun zwart‐witte afscheidswerken.