Belgisch Nationaal Orkest, Hermus & Gavrylyuk

Over het evenement

Sommige muziek lijkt al van energie te bruisen nog voordat de eerste noot is weggeklonken. Het geliefde Derde pianoconcert van Sergej Prokofjev is zo’n werk. Het sprankelt van vitaliteit en bruist van energie – scherpzinnig en toch onweerstaanbaar boeiend. Het concert, dat in Rusland, Frankrijk en de Verenigde Staten is gecomponeerd, belichaamt een geest van grenzeloze vrijheid. Zoals André Previn ooit opmerkte, zou het wel eens het mooiste pianoconcert uit het postromantische tijdperk kunnen zijn: behendig, onmiskenbaar Russisch en buitengewoon veeleisend. De piano danst en daagt uit. De toon is licht maar ironisch – bijna Mozartiaans in zijn helderheid – maar doordrongen van ritmische spanningen die boeien en verontrusten. In de gevierde solist Alexander Gavrylyuk vindt dit meesterwerk een vertolker die kracht en precisie combineert en elk motief omzet in een golf van pure energie.
Na de pauze presenteert Tsjaikovski zijn monumentale Manfred‐symfonie. Tsjaikovski was bovenal een meester in melodie. Zijn weidse, lyrische lijnen wisten steevast de harten van het publiek te veroveren. In “Manfred” versmelt deze melodische gave met een grandioos romantisch verhaal over verlangen, innerlijke onrust en het lot, gebaseerd op het gelijknamige gedicht van Lord Byron. De symfonie is doordrongen van aangrijpend melodrama: ze is geïnspireerd, rijk georkestreerd en emotioneel intens. Elke climax, meesterlijk vormgegeven door dirigent Antony Hermus, stijgt op als een golf die je optilt en meesleept; elke lyrische passage ademt nostalgie en passie. Een zondagse symfonie waarin jeugdige energie en romantiek intens samenkomen.