Gran Teatre del Liceu: NumEros — Compañía Nacional de Danza

Over het evenement

Het beroemde Gran Teatre del Liceu, gelegen in het hart van Barcelona, staat op het punt een schitterende voorstelling te presenteren die zowel dansliefhebbers als kunstkenners zal betoveren.

Het Compañía Nacional de Danza keert terug naar het podium van het Gran Teatre del Liceu met een drievoudig programma: NumEros. Een unieke kans om drie choreografische werken te beleven van drie absolute meesters van de 20e‐eeuwse choreografie: George Balanchine, die het 20e‐eeuwse ballet opnieuw definieerde en het omvormde tot een bewegende architectuur waarin muziek ruimte wordt en het lichaam, pure structuur; William Forsythe, die de klassieke taal tot het uiterste deconstrueerde en deze transformeerde tot een onderzoeksgebied rond het lichaam, geometrie en hedendaags denken; en ten slotte Jacopo Godani, die deze erfenis heeft getild tot een extreme fysieke en visuele intensiteit, waarin wiskundige precisie samengaat met een viscerale en radicaal hedendaagse energie.
NumEros is een titel die is ontstaan uit de creatieve wrijving tussen twee schijnbaar tegengestelde, maar diep complementaire concepten: numen en eros. Eros is de belichaamde vitale impuls, de begeerte die het lichaam doorkruist en in beweging brengt; het is creatieve energie, fysieke drang, overdaad en noodzaak. Numen daarentegen verwijst naar het ongrijpbare: de onzichtbare aanwezigheid, poëtische inspiratie, een immanente spiritualiteit die de wil van de danser overstijgt en het gebaar buiten de bewuste controle om leidt. Wanneer deze twee polen elkaar ontmoeten, ontstaat NumEros, een begrip dat ook verwijst naar het getal als een principe van orde, als een verborgen patroon dat beweging structureert en vorm geeft. Het programma stelt daarmee een verband voor tussen verlangen, inspiratie en structuur, drie essentiële dimensies van de creatieve ervaring in de dans.

Vanuit dit concept brengt het programma werken samen van drie makers die een rigoureus, formeel choreografisch denken hebben ontwikkeld dat nauw verbonden is met numerieke structuren. In hun stukken wordt de choreografie opgebouwd als een veld van spanningen tussen het rationele en het lichamelijke, tussen wat meetbaar is en wat onherleidbaar blijft. Verhoudingen, herhalingen, permutaties en sequenties fungeren niet als louter compositorische schema’s, maar als territoria die vanuit het lichaam worden ervaren. Het lichaam voert geen vormen uit, maar belichaamt ze, verandert ze en brengt ze in crisis. Dans wordt zo een proces waarin wiskundige precisie samenkomt met de overdaad van het verlangen en formele abstractie met de affectieve kracht van het gebaar.
NumEros maakt deel uit van een choreografische traditie waarin het lichaam in beweging wordt gedacht. Het resultaat is een ervaring waarin het getal het lichaam niet beperkt, maar juist laat trillen.