Der Untergeher: Clärchens zondagse concerten in de Spiegelzaal

Over het evenement

Midden in het bruisende hart van de Duitse hoofdstad begint een auditief avontuur op een van de beroemdste locaties van de stad. De Spiegelzaal in Clärchens Ballhaus betovert met zijn hoge plafonds en glanzende muren, die een kenmerkende patina uitstralen. De zaal staat bekend om zijn voortreffelijke akoestiek en geldt als een van de meest vooraanstaande concertlocaties.

De verteller in dit werk, gepubliceerd in 1983, woont in Madrid en schrijft een proefschrift over de Canadese pianist Glenn Gould, „de belangrijkste pianovirtuoos van de eeuw“, die op het hoogtepunt van zijn kunstenaarschap stopte met spelen. Tijdens zijn verblijf in Madrid ontvangt de verteller een telegram waarin de begrafenis wordt aangekondigd van zijn vriend Wertheimer, die zelfmoord heeft gepleegd. Het drietal had elkaar in Salzburg ontmoet tijdens een muziekcursus onder leiding van Horowitz. Al snel werd duidelijk dat Glenn Gould het grootste genie was. Overweldigd door de pure kracht van dit genie, werd de verteller een ‘filosofische kunstenaar’, een criticus van zijn tijd en vooral een criticus van Oostenrijk, terwijl Wertheimer zich daarentegen in een onomkeerbare existentiële depressie stortte.

Centraal in de beschouwingen in ‘Der Untergeher’ staat de gedetailleerde vergelijking die de ik‐verteller maakt met Wertheimer, die ondanks hun vergelijkbare uitgangspunten uitmondt in een confrontatie tussen twee verschillende levensmodellen.

Johann von Bülow leent nu zijn stem aan dit tragische maar toch humoristische verhaal en weet de nuances tussen tranen en gelach vakkundig naar voren te brengen. De voordracht wordt begeleid door een muziekstuk dat tot op de dag van vandaag bijna in één adem wordt genoemd met Glenn Gould: Johann Sebastian Bachs Goldbergvariaties, uitgevoerd in een zelden gehoorde bezetting door een strijktrio bestaande uit David Adorján, Rahel Rilling en Gabriel Adorján.

Thomas Bernhard (1931–1989) wordt beschouwd als een van de belangrijkste Oostenrijkse schrijvers. Zijn werk is in meer dan veertig talen vertaald en hij wordt vandaag de dag beschouwd als een schrijver van internationale allure. Als auteur van gedichten, korte verhalen, romans en toneelstukken heeft hij een oeuvre gecreëerd dat tot de belangrijkste literaire prestaties van de 20e eeuw behoort. Tot op de dag van vandaag, en ook buiten de Duitstalige wereld, blijft Bernhards werk zowel een blijvende weerklank vinden bij het publiek als aanleiding geven tot een voortdurend, vaak controversieel wetenschappelijk debat. In 1963, na de publicatie van verschillende dichtbundels, brak hij door met de roman *Frost*. Talrijke andere romans en korte verhalen volgden in rap tempo: *Amras* (1964), *Verstörung* (1967), *Das Kalkwerk* (1970), *Korrektur* (1975), *Der Untergeher* (1983), *Alte Meister* (1985) en *Auslöschung* (1986). Vanaf 1970 groeide Bernhard ook uit tot een van de meest succesvolle Duitstalige toneelschrijvers, met in totaal achttien toneelstukken die in première gingen. Hij kreeg publieke erkenning door middel van onderscheidingen zoals de Georg‐Büchner‐prijs (1970), de Premio Letterario Internazionale Mondello (1983) en de Prix Médicis (1988).

Praktische informatie

Categorie reduced/ermäßigt: Geldig voor studenten met een studentenkaart en kinderen

Houd er rekening mee dat de Spiegelzaal niet rolstoeltoegankelijk is.