Het Concertgebouworkest en Klaus Mäkelä: Mozart en Tsjaikovski

Over het evenement

In een harmonieuze mix van hartverwarmende muzikale eerbetonen verbinden het Concertgebouworkest en Klaus Mäkelä Mozarts Symfonie nr. 39 met werken van Tsjaikovski en Arenski. Daarnaast staat celliste Sol Gabetta in de schijnwerpers met Tsjaikovski’s Variaties op een rococothema.

Klaus Mäkelä & Sol Gabetta
De toekomstige chef‐dirigent van het orkest, Klaus Mäkelä, leidt een programma vol muzikale eerbetonen. Tsjaikovski gaf ooit in een brief toe: ‘Het is dankzij Mozart dat ik mij aan de muziek heb gewijd.’ Zijn bewondering voor dit ‘stralende genie’ komt duidelijk naar voren in zijn ‘Variaties op een rococothema’ voor cello en orkest. Sol Gabetta schittert in dit sublieme stuk. Voor Anton Arenski, die veel te jong stierf, was Tsjaikovski een belangrijke invloed, zoals blijkt uit Arenski’s ‘Variaties op een thema van Tsjaikovski’.

Mozart Symfonie nr. 39
Met een voor die tijd buitengewoon emotioneel bereik vormen Mozarts laatste drie symfonieën het hoogtepunt van zijn symfonisch oeuvre. Symfonie nr. 39 valt om verschillende redenen op, onder meer door Mozarts beslissing om de hobo’s uit de houtblazerssectie weg te laten, waardoor zijn geliefde klarinet extra tot zijn recht komt. In het ingenieuze slotdeel knipoogt de componist naar ‘Papa’ Haydn, terwijl hij tegelijkertijd het romantische tijdperk lijkt te voorspellen.