Weens Kamerkoor

Koor

Kamermuziek, kamermusicus, kamerkoor... Kamer is een veelbelovend woord als het om muziek gaat. Kamermuziek suggereert kunstmuziek die wordt uitgevoerd in een kleine zaal voor een besloten publiek in een intieme, misschien zelfs feodale sfeer: klein maar heel mooi. In hoeverre is dat van toepassing op het Weense kamerkoor, het Wiener Kammerchor? Nou, het is zeker klein en heel mooi, een ensemble van uitstekende vocalisten. De sfeer is intiem, omdat interpersoonlijke harmonie de basis vormt van dit soort kunstenaarschap. Maar feodaal? Nauwelijks. De structuur van het koor is duidelijk republikeins, met twee dirigenten als gelijkwaardige partners op het podium. Sinds begin 2005 deelt Johannes Prinz de functie van artistiek directeur met Michael Grohotolsky. Na tien jaar zeer succesvol 'Prinzly' bewind wordt het koor nu dus geleid door een duumviraat in een geest van complementaire samenwerking.

Samenwerking is aan de orde van de dag in het Wiener Kammerchor. Wanneer gepassioneerde en zeer kritische zangers samenkomen om muziek te maken, wordt de kwestie van structuren secundair. Hun gemeenschappelijke liefde smeedt uit vele delen een geheel, waardoor een ensemble met een onmiskenbare identiteit ontstaat.