„Viva Vivaldi”: „Cztery pory roku” na Festiwalu Operowym w Arenie w Weronie w 2027 roku

Artyści

Arena w Weronie

Arena di Verona jest trzecim co do wielkości zachowanym rzymskim amfiteatrem. Zbudowana około 30 roku n.e., Arena zalicza się również do najlepiej zachowanych amfiteatrów z tego okresu. Jej gigantyczne wymiary (140 metrów długości i 100 metrów szerokości) oraz trybuny mogące pomieścić ponad 30 000 widzów sprawiają, że dominuje ona nad północną częścią Piazza Bra. Doskonała akustyka i wspaniała lokalizacja sprawiają, że jest to idealne miejsce do organizowania wielkich przedstawień operowych. Zabytek ten został ponownie uruchomiony jako teatr w okresie renesansu, a w 1913 roku tradycja operowa na Arenie w Weronie rozpoczęła się od wystawienia opery Giuseppe Verdiego „Aida”.

Antonio Vivaldi

Antonio Vivaldi przeszedł do historii jako twórca gatunku koncertu instrumentalnego i ojciec muzyki orkiestrowej. Urodził się w Wenecji 4 marca 1678 roku. Vivaldi był słabym i chorowitym dzieckiem cierpiącym na astmę, co jednak nie przeszkodziło mu w całkowitym poświęceniu się muzyce. Jego ojciec, Giovanni Batista, zawodowy skrzypek, nauczył swojego starszego syna Antonio gry na skrzypcach. Wraz z ojcem młody Antonio poznał najlepszych ówczesnych muzyków Wenecji i dawał koncerty w lokalnych kościołach. Pracował również jako nauczyciel gry na skrzypcach, a później jako dyrektor muzyczny w sierocińcu Ospedale della Pietà. W międzyczasie komponował koncerty, utwory sakralne i muzykę wokalną, a w 1713 roku zyskał wielkie uznanie dzięki swojej sakralnej muzyce chóralnej. Vivaldi zafascynował się światem opery i pracował zarówno jako kompozytor operowy, jak i impresario w Teatro San Angelo. W 1717 roku uzyskał prestiżowe stanowisko przy dworze książęcym w Manua jako dyrektor muzyki świeckiej i pracował tam do około 1720 roku. W tym czasie skomponował swoje znane na całym świecie arcydzieło „Cztery pory roku”. W latach trzydziestych XVIII wieku jego kariera podupadła, ponieważ jego muzyka wyszła z mody, a wielki kompozytor zmarł w biedzie. Świat potrzebował dwóch stuleci, by na nowo odkryć i docenić muzykę Vivaldiego, która po jego śmierci popadła w zapomnienie. Na początku XX wieku odnaleziono wiele nieznanych wcześniej utworów, które natychmiast podbiły serca miłośników muzyki.