Palau de les Arts Reina Sofia: La clemenza di Tito

O wydarzeniu

W Palau de les Arts Reina Sofía w Walencji ostatnia opera seria Mozarta przenosi widzów do świata władzy, zdrady i współczucia. „La clemenza di Tito” opowiada o rzymskim cesarzu Tytusie, który zmaga się z intrygami politycznymi i wezwaniami do okazania miłosierdzia.

„La clemenza di Tito”, czyli miłosierdzie króla w epoce gilotyny

Opera, skomponowana z okazji koronacji Leopolda II Habsburga na króla Czech, miała swoją premierę zaledwie kilka lat po szturmie na Bastylię, w samym środku najkrwawszych dni rewolucji francuskiej. Nieprzemijająca aktualność „Wiecznego Rzymu” przemawiała zarówno do monarchistów, jak i wolnomyślicieli: ci pierwsi dostrzegali w nim łaskawość korony przebaczającej zdradę, podczas gdy drudzy dawali wyraz głosom ludu kwestionującym legitymację nietykalnych władców. Ostatnie dzieło Mozarta wykracza jednak poza politykę burzliwej epoki, zgłębiając ludzką kruchość i przekształcając łaskawość Tytusa z aktu państwowego w dylemat etyczny dotyczący samotności władzy i złożoności ludzkich uczuć.

Postacie cesarza Tytusa ożywiają dwaj młodzi artyści o ugruntowanej międzynarodowej karierze: dyrygent Stefano Montanari i reżyser teatralny Rafael R. Villalobos. Villalobos przenosi akcję do Cinecittà lat 40., gdzie intrygi między divami a producentami ujawniają, w jaki sposób kino i rzymska symbolika były wykorzystywane do tworzenia imperialnej wielkości. Aby oddać emocjonalne napięcie dramatu, zachowując jednocześnie partyturę Mozarta, niewielu nadaje się do tego lepiej niż Montanari, jeden z najbardziej wyrazistych i ekspresyjnych dyrygentów swojego pokolenia, co pokazał w „Così fan tutte”. Tenor Antonio Poli śpiewa partię Tita, jedną z najnowszych ról – obok Idomeneo – w swoim repertuarze mozartowskim. Jego polityczną rywalkę, Vitellię, wciela się wschodząca sopranistka Anastasia Bartoli, córka i uczennica Cecilii Gasdia, której bogaty, wszechstronny głos pozwala jej śpiewać zarówno utwory Mozarta i Rossiniego, jak i role verdowskich bohaterek, w tym Lady Makbet i Abigaille. Obsadę uzupełniają: amerykańska mezzosopranistka Angela Brower w roli Sesto, podziwiana za pełny, błyskotliwy ton i artystycznie ukształtowana przez Bayerische Staatsoper, regularnie występująca w Metropolitan Opera i Operze Wiedeńskiej, oraz młoda galicyjska sopranistka Rosalía Cid w roli Servilii, której kariera obejmuje występy w Dreźnie, La Scali i Maggio Musicale Fiorentino, a która po raz pierwszy wystąpi w operze w Hiszpanii w Les Arts.