Ekskluzywny koncert Vivaldiego: „Cztery pory roku” w pobliżu Panteonu – wieczór ponadczasowej elegancji!

Artyści

Sant'Agnese in Agone

Sant'Agnese in Agone to włoski barokowy kościół zbudowany w XVII wieku w Rzymie. Wychodzi na Piazza Navona, jeden z najważniejszych placów w historycznym centrum włoskiej stolicy i lokalizację dawnego stadionu Domicjana, na którym męczeńską śmierć poniosła wczesnochrześcijańska święta Agnieszka. Krypta, czyli sacellum infimum, jest jedyną pozostałością po starożytnym kościele, który oznaczał dokładne miejsce, w którym święta spotkała swój makabryczny koniec. Na Piazza Navona znajdują się również inne wspaniałe dzieła sztuki, takie jak Fontanna Czterech Rzek Berniniego, znajdująca się przed Sant'Agnese in Agone. Istnieje wiele miejskich legend, które odnoszą się do rzeźbionej postaci "Nilu" Berniniego i fasady kościoła, zaprojektowanej przez jego rywala, Borrominiego. Mówi się, że Bernini przedstawił "Ojca Nilu" zakrywającego oczy w obawie, że kościół przed nim się rozpadnie. Historia ta przetrwała ze względu na zaciekłą rywalizację, jaka istniała między dwoma artystami, pomimo faktu, że fontanna Berniniego została zbudowana kilka lat przed budową kościoła.

Antonio Vivaldi

Antonio Vivaldi przeszedł do historii jako twórca gatunku koncertu instrumentalnego i ojciec muzyki orkiestrowej. Urodził się w Wenecji 4 marca 1678 roku. Vivaldi był słabym i chorowitym dzieckiem cierpiącym na astmę, co jednak nie powstrzymało go przed całkowitym poświęceniem się muzyce. Jego ojciec, Giovanni Batista, zawodowy skrzypek, nauczył swojego starszego syna Antonio gry na skrzypcach. Wraz z ojcem młody Antonio poznał najlepszych muzyków ówczesnej Wenecji i dawał koncerty w lokalnych kościołach. Pracował również jako nauczyciel gry na skrzypcach, a później jako dyrektor muzyczny w sierocińcu Ospedalle della Pieta. W międzyczasie komponował koncerty, utwory sakralne i muzykę wokalną, a w 1713 roku zdobył wielkie uznanie dzięki sakralnej muzyce chóralnej. Vivaldi zafascynował się światem opery i pracował zarówno jako kompozytor operowy, jak i impresario w Teatro San Angelo. W 1717 roku otrzymał prestiżową posadę na dworze książęcym w Manua jako dyrektor muzyki świeckiej i pracował tam do około 1720 roku. W tym czasie skomponował swoje znane na całym świecie arcydzieło Cztery pory roku. W latach trzydziestych jego kariera podupadła, gdy jego muzyka stała się niemodna i wielki kompozytor zmarł w biedzie. Świat potrzebował dwóch stuleci, aby ponownie odkryć i ocenić muzykę Vivaldiego, ponieważ po jego śmierci została ona pogrzebana w zapomnieniu. Na początku XX wieku odnaleziono wiele nieznanych wcześniej utworów, które natychmiast podbiły serca melomanów.