Wewnętrzne krajobrazy: Balet Opery Paryskiej

O wydarzeniu

Ostra choreografia Williama Forsythe’a łączy muzykę Davida Morrowa, tworząc trio Rearray — błyskotliwy zestaw tematu i wariacji, który doprowadza ciała do granic możliwości.

Wieczór zatytułowany „Inner Landscapes” sugeruje intymną podróż, eksplorację emocji i ruchu w trzech częściach, z których dwie są nowymi pozycjami w repertuarze.

W Vers un pays sage (1995) choreograf Jean‐Christophe Maillot składa hołd swojemu ojcu, malarzowi Jeanowi Maillotowi. Przy frenetycznej muzyce Johna Adamsa tancerze podejmują olśniewający maraton, radosną eksplozję barw.

Aszure Barton debiutuje w Operze Paryskiej czarno‐białym dziełem Busk (2009), którego tytuł odnosi się zarówno do angielskiego słowa oznaczającego występ uliczny, jak i do hiszpańskiego buscar (szukać). Wykorzystując muzykę cygańską i chóralną, kanadyjska choreografka podkreśla potencjał ciał tancerzy w ekspresyjnym i wirtuozowskim języku, czasem bliskim pantomimie.

Vers un Pays Sage
Wejście do repertuaru

Jean‐Christophe Maillot
Choreografia, scenografia i kostiumy

John Adams
Muzyka (1947)

Dominique Drillot
Projekt oświetlenia

Rearray
Na podstawie choreografii stworzonej dla Sylvie Guillem i teatru Sadler’s Wells w Londynie (2011)

William Forsythe
Choreografia, scenografia i kostiumy

David Morrow
Muzyka (1952)

Dorothee Merg
Projekt kostiumów

Tanja Rühl
Projekt oświetlenia

Busk
Wejście do repertuaru

Aszure Barton Choreografia

August Söderman, Camille Saint‐Saëns, Daniel Bélanger, Lev « Ljova » Jourbine, Moondog, Slava Grigoryan
Muzyka

Nicole Pearce
Scenografia i projekt oświetlenia

Michelle Jank
Projekt kostiumów

Z udziałem Étoiles, Pierwszych Solistów i Corps de Ballet Opery Paryskiej

Muzyka nagrana