(c) Laurent Guizard „Bankiet Niebieski”: Oratorium w Luwrze
Paryż, Eglise de l'Oratoire du Louvre — Main Hall
O wydarzeniu
Refleksja nad śmiercią miała fundamentalne znaczenie w epoce baroku, a Bach wielokrotnie poruszał ten temat w swoich kantatach. Jednym z wczesnych utworów, wykazującym już jednak absolutną biegłość kompozytorską, jest Kantata BWV 106, znana jako „Actus tragicus”, która jest bezpośrednio związana ze śmiercią – została napisana w 1707 lub 1708 roku na pogrzeb nieznanej osoby. Ta kantata, na przemian uroczysta, intensywna i delikatna, musiała być bliska sercu Bacha, ponieważ dziesięć lat później wykorzystał on podobną instrumentację (zwłaszcza dwa ekspresyjne flety) w kantacie BWV 161, która przedstawia wierzącego zmęczonego zepsuciem świata i tęskniącego za śmiercią. Bach nie jest jedynym kompozytorem, który przywołuje postać Kostuchy: jego kolega i przyjaciel Telemann w kantacie „Du aber Daniel” przedstawia głęboko poruszającą lamentację, również zainspirowaną śmiercią nieznanej osoby.
Zespół Le Banquet Céleste, złożony z wybitnych śpiewaków i instrumentalistów, kontynuuje eksplorację tego fascynującego świata, w którym ugruntował swoją pozycję jako niekwestionowany autorytet.
Program
Georg Philipp Telemann
Kantata TWV 4‐17 „Du aber Daniel, gehe hin”
Johann Sebastian Bach
Kantata BWV 106 „Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit” (Actus tragicus)
Kantata BWV 161 „Komm, du süßes Todesstunde”
Obsada/produkcja
Hana Blažíková, sopran
(do potwierdzenia), alt
Thomas Hobbs, tenor
Benoît Arnould, bas
Niebiański bankiet
Adres
Eglise de l'Oratoire du Louvre, 145, rue Saint‐Honoré, Paryż, Francja — Zobacz na Mapach Google
