Auditorium w Mediolanie: Webern / Berio / Dvořák / Schwartz

O wydarzeniu

Program ten, łączący twórczość Weberna, Berio i Dvořáka, przedstawia trzy odmienne podejścia do ekspresji orkiestrowej, obejmujące tradycję późnego romantyzmu oraz niektóre z najbardziej wpływowych głosów muzycznych XX wieku.

Wieczór rozpocznie się od *Passacaglii* op. 1 Antona Weberna – niezwykłego wczesnego utworu, który łączy bogactwo późnoromantycznej kompozycji orkiestrowej ze zwięzłym językiem muzycznym, który później zdefiniował styl kompozytora. Jego dramatyczna intensywność i starannie dopracowana struktura już na tym etapie ujawniają wysoce indywidualny głos artystyczny.

Następnie zabrzmią *Piosenki ludowe* Luciano Berio – słynny cykl, który na nowo interpretuje tradycyjne melodie z różnych kultur poprzez pomysłowe i barwne aranżacje orkiestrowe. Łącząc materiał inspirowany folklorem z charakterystycznym językiem muzycznym Berio, utwór ten tworzy fascynujący dialog między tradycją a nowoczesnością.

Program zamyka *VII Symfonia d‐moll*, op. 70 Antonína Dvořáka, jedno z najmocniejszych i najbardziej dramatycznych osiągnięć kompozytora. Utwór ten, łączący emocjonalną głębię, liryczne piękno i symfoniczną dyscyplinę, zalicza się do wielkich arcydzieł repertuaru XIX wieku.

Koncert pod dyrekcją Eleny Schwartz podkreśla niezwykłą różnorodność ekspresji muzycznej, ukazując, w jaki sposób kompozytorzy z różnych epok kształtowali i poszerzali możliwości orkiestry.