Belgijska Orkiestra Narodowa, Schønwandt i Widmann

O wydarzeniu

Mozart myśli swobodnie, Berlioz myśli teatralnie, Beethoven myśli radykalnie. Słyszeli inaczej, myśleli głębiej i na nowo napisali zasady swoich czasów. W swoim V Koncercie skrzypcowym Mozart oddaje wyraz wolności. Skrzypce nie brzmią ani uroczyście, ani formalnie, ale marzycielsko i śmiało, jakby muzyka wymyślała się w tej chwili. Tutaj piękno nie jest zwykłą ozdobą, ale wyobraźnią w ruchu – pełną humoru, zaskoczenia i kosmopolitycznej ciekawości, zwieńczoną słynnym epizodem „tureckim”. U Beethovena ta wolność staje się koniecznością. Dwa bezkompromisowe akordy w „Eroice” otwierają drzwi do czegoś zupełnie nowego. To już nie jest muzyka dla salonów czy dworów, ale osobista wypowiedź, napędzana napięciem, konfliktem, dynamizmem i ambicją. Romantyzm zaczyna się tutaj nie jako styl, ale jako postawa. A potem pojawia się Hector Berlioz, wizjoner, który zrozumiał, że muzyka może być również teatrem i kolorem. W „Béatrice et Bénédict” jego pragnienie, by pozwolić orkiestrze przemówić poprzez nieokiełznane kontrasty i emocje, jest już w pełni obecne. Pod batutą Michaela Schønwandta i z udziałem uznanej na całym świecie skrzypaczki Carolin Widmann koncert ten stanowi hołd dla kompozytorów, którzy nie podążali za swoim czasem, ale raczej wytyczali drogę.