Belgijska Orkiestra Narodowa, Hermus i Gavrylyuk

O wydarzeniu

Niektóre utwory muzyczne wydają się tryskać energią, zanim jeszcze wybrzmi pierwsza nuta. Ukochany III Koncert fortepianowy Sergiusza Prokofiewa jest właśnie takim dziełem. Mieni się witalnością i kipi energią – jest ostry, a jednocześnie nieodparcie urzekający. Utwór ten, skomponowany w Rosji, Francji i Stanach Zjednoczonych, uosabia ducha nieograniczonej wolności. Jak zauważył kiedyś André Previn, może to być najpiękniejszy koncert fortepianowy epoki postromantycznej: zwinny, niewątpliwie rosyjski i niezwykle wymagający. Fortepian tańczy i prowokuje. Brzmienie jest lekkie, ale ironiczne – niemal mozartowskie w swojej klarowności – jednak przepełnione rytmicznymi napięciami, które urzekają i niepokoją. W osobie słynnego solisty Alexandra Gavrylyuka to arcydzieło znalazło interpretatora, który łączy w sobie siłę i precyzję, przekształcając każdy motyw w przypływ czystej energii.
Po przerwie Czajkowski zaprezentuje swoją monumentalną Symfonię Manfred. Czajkowski był przede wszystkim mistrzem melodii. Jego rozległe, liryczne linie niezawodnie podbijały serca publiczności. W „Manfredzie” ten melodyczny dar łączy się z wielką romantyczną opowieścią o tęsknocie, wewnętrznym zamęcie i losie, opartą na wierszu lorda Byrona pod tym samym tytułem. Symfonia jest przepełniona poruszającym melodramatem – jest inspirująca, bogato zaaranżowana i emocjonalnie intensywna. Każda kulminacja, mistrzowsko ukształtowana przez dyrygenta Antony'ego Hermusa, unosi się jak fala, która podnosi i porywa słuchacza, a każdy liryczny fragment tchnie nostalgią i pasją. Niedzielna symfonia, w której młodzieńcza energia i romantyzm łączą się w intensywny sposób.