Koninklijk Theater Carre

Królewski Teatr Carré

Amsterdam, Holandia

Historia

Historia Royal Theatre Carré jest ściśle związana z rodziną Carré. Ta francusko‐niemiecka dynastia wysoko wykwalifikowanych jeźdźców i artystów cyrkowych dała swoje pierwsze przedstawienia we Francji i Niemczech pod koniec XVIII wieku.

Rodzina Carré po raz pierwszy wystąpiła w Holandii we wrześniu 1863 roku. Wykonała pokaz konny na corocznych targach w Amsterdamie. Trzy lata później Wilhelm Carré uzyskał tymczasowe pozwolenie na budowę małego drewnianego cyrku, w którym mogli prezentować swoje występy. W 1874 roku Carré uzyskał pozwolenie na budowę większego i piękniejszego budynku cyrkowego z areną o przekroju 14 metrów, ogrzewanym przedsionkiem i uroczymi przedpokojami. Jednak nawet ten budynek po pięciu latach okazał się zbyt mały i rodzina Carré po raz ostatni przeniosła się do swojej ostatecznej siedziby przy ulicy Binnen‐Amstel 125.

Teatr Królewski
Z okazji 100‐lecia istnienia Carré otrzymał wyjątkowe pozwolenie na używanie tytułu „królewski”. Zamiast teatru Carré nazwano go Teatrem Królewskim Carré. Zmieniło się również kierownictwo; wprowadzono lepszą politykę marketingową i dążono do osiągnięcia lepszej równowagi między różnymi formami rozrywki: musicalami, kabaretem, sztukami teatralnymi, międzynarodowymi przedstawieniami i spektaklami. W październiku 1997 roku nowym dyrektorem Carré został Hein J. Jens, który postanowił dążyć do osiągnięcia lepszej równowagi.

W 1991 roku podjęto decyzję o renowacji dużej części Carré. Była to ogromna renowacja, która kosztowała 20 milionów guldenów. W 1993 roku renowacja została zakończona, a Carré zmieniło się z cyrku z małą salą teatralną w duży teatr z salą cyrkową. Powstała nowa, kompletna sala teatralna, nowoczesne garderoby, powierzchnia biurowa oraz duża piwnica ze stajniami i magazynami. Renowacji poddano również scenę. Najważniejszą kwestią podczas tej renowacji było zachowanie własnej, historycznej atmosfery.

Ostatnia dekada XX wieku charakteryzowała się w Carré przede wszystkim odrodzeniem musicali, takich jak My fair aldy, West Side Story, Anatevka, Annie i Oliver. Sukces odniosły również nowe produkcje, takie jak Joe i Evita. Kolejnym odrodzeniem był balet, na przykład rosyjscy tancerze baletowi z Kyrowa i „Ballet for Life” Maurice'a Béjarta.