Łotewski Balet Narodowy
Dance Company
Łotewski Balet Narodowy jest jedyną profesjonalną grupą baletową na Łotwie. Ponad osiemdziesięcioletnia historia łotewskiego baletu jest ściśle związana z najlepszymi tradycjami rosyjskiej szkoły baletu klasycznego. W ten sposób klasyczne tradycje rosyjskiego baletu były przekazywane z pokolenia na pokolenie i ostatecznie dały światu takie gwiazdy baletu, jak Michaił Barysznikow, Māris Liepa i Aleksandr Godunow, z których każdy trenował właśnie tutaj, w Rydze.
Łotewski balet narodził się 1 grudnia 1922 roku (chociaż zespół zaczął się tworzyć znacznie wcześniej – został założony w 1918 roku jako część Łotewskiej Opery pod kierownictwem mistrza baletu Voldemārsa Komisārsa). Tej nocy kurtyna podniosła się nad pierwszym pełnometrażowym spektaklem zespołu, La Fille mal Gardée Petera Ludwiga Hertela, opartym na produkcji Mariusa Petipy z 1885 roku w Sankt Petersburgu i wyreżyserowanym przez Nikolaja Siergiejewa. W latach 20. XX wieku była primabalerina Teatru Maryjskiego Aleksandra Fiodorowa, członkini słynnej rodziny Fokinów, rozpoczęła pracę jako tancerka baletowa i choreografka, inscenizując wiele spektakli baletowych na podstawie choreografii Mariusa Petipy, Lwa Iwanowa i Michaiła Fokina. Pod jej kierownictwem zespół zyskał znaczny autorytet artystyczny i osiągnął postęp techniczny. W 1932 roku Anatole Viltzak, były solista baletu Teatru Maryjskiego, Rosyjskiego Baletu Serge'a Diaghileva i innych znanych europejskich zespołów baletowych, został dyrektorem baletu LNO. Utalentowany tancerz i choreograf Osvalds Lēmanis był głównym mistrzem baletu LNO w latach 1934-1944. Po II wojnie światowej balet powierzono Helēnie Tangijevie-Birzniece, która studiowała w Sankt Petersburgu u legendarnej nauczycielki baletu Agrippiny Vaganovej. Helēna Tangijeva-Birzniece była poprzedniczką Jewgienija Čangi, Irēny Strode, Aleksandra Lemberga, Janīny Pankrate, Modrisa Cersa, Lity Beiris w późniejszych latach oraz Aivarsa Leimanisa, który od 1993 roku jest dyrektorem artystycznym baletu LNO.
Obecnie repertuar Łotewskiego Baletu Narodowego opiera się na perełkach baletu klasycznego, takich jak Giselle, Jezioro łabędzie, Dziadek do orzechów, Don Kichot, Korsarz, a także na klasycznych produkcjach współczesnych choreografów, które stały się ulubionymi spektaklami publiczności, takich jak Romeo i Julia, Coppélia, Fontanna w Bakczysaraju i Jasny strumień. Legendarny choreograf Boris Eifman w swoim złożonym i wyrafinowanym balecie Anna Karenina oraz argentyński choreograf Mauricio Wainrot w Tango Plus/Voyages wzbogacają repertuar o elementy tańca współczesnego i pokazują biegłość naszych tancerzy w balecie współczesnym. Czasami repertuar obejmuje produkcje napisane przez współczesnych kompozytorów – zarówno balety oryginalne (takie jak Sidraba šķidrauts (Srebrna zasłona) i Les Liaisons Dangereuses Artursa Maskatsa) – oraz spektakle taneczne inspirowane konkretnymi utworami muzycznymi (takie jak kwartet fortepianowy/balet Pēterisa Vasksa Skaidri neredzams (Niewidzialne) i Tango Artursa Maskatsa).
Aivars Leimanis jest dyrektorem artystycznym Łotewskiego Baletu Narodowego od 1993 roku. Leimanis skupił swoją uwagę zarówno na wznowieniach baletów klasycznych, jak i na projektach współpracy ze znanymi choreografami, w tym Borisem Eifmanem (Rosja), Krzysztofa Pastora (Polska), Vladimira Vasilyeva (Rosja), Alli Sigalovej (Rosja), Radu Poklitaru (Mołdawia/Białoruś), Thierry'ego Malandaina (Francja), Christiana Spucka (Niemcy) i Petra Zuski (Czechy). Łotewski Balet Narodowy występował gościnnie w Theater du Chatelet w Paryżu, Teatrze Bolszoj w Moskwie, Teatro La Fenice w Wenecji, Operze Rzymskiej, Festival Theatre w Edynburgu, Maison de la Danse w Lyonie, Teatrze Stanisławskiego i Niemirowicza-Danczenki w Moskwie oraz na wielu innych scenach na całym świecie.