Orkestra Konseri: Brahms

Etkinlik Hakkında

Macar Dansları, 1 No'lu Piyano Konçertosu ve 1 No'lu Senfoni'den oluşan Brahms konseri için Iván Fischer ve Kirill Gerstein'a katılın.

Budapeşte Festival Orkestrası'nın Brahms serisi, Macar danslarının ağır bestelerden önce gelmesiyle, yorucu bir arayış ve kolay başarının yan yana gelmesiyle devam ediyor. Bu kez spot ışığı ilkler üzerinde: Seri, 21 dansın açılış parçasıyla açılıyor ve ardından bestecinin görkemli piyano konçertosu No. 1 geliyor. Coşkulu 10 dansın ardından, daha lirik bölümü açan 11 numaralı Macar dansı, Brahms'ın "Beethoven'dan sonra bir senfoni yazma" baskısından kurtulmuş ilk senfonisinin tonunu belirliyor. Konçertonun solisti Rus‐Amerikalı Kirill Gerstein, uluslararası eleştirmenler tarafından derin ve özgün bir karakter, büyüleyici bir ses şairi olarak takdir ediliyor. Günümüzün en zeki müzik düşünürlerinden biri olan Gerstein'in müzikte yeni ve zorlayıcı bir şeyler keşfedeceği garanti.

Brahms, 21 Macar Dansı'nın piyano dört el edisyonunu iki aşamada dört cilt olarak yayınladı. Ede Reményi besteciyi Macar Roman müziğiyle, özellikle de Brahms'ın uyarlamalar olarak adlandırdığı danslara ilham veren "csárdás" ile tanıştırdı. Danslar hemen başarı kazandı, ancak asıl tanınmaları orkestra düzenlemeleriyle oldu. Bu orkestrasyonlardan sadece üçü Brahms'ın kendisine aittir, bunlardan biri de zıtlıkların ve müzikal şakaların ön plana çıktığı dalgalı Macar Dansı No. 1'dir. Aradan sonra çalınan daha melankolik Dans No. 11'in melodileri ise Brahms'a ait. Eser, Iván Fischer'in orkestrasyonuyla seslendiriliyor.

1854'te Beethoven'ın çığır açan "Dokuzuncu "sunu dinleyen Brahms, Beethoven'ın izinden giderek Re minör tonunda kendi ilk senfonisini yazmaya karar verdi. Ancak sonunda, yazmayı planladığı 1. Senfoni'yi iki piyano için bir sonata dönüştürmüş, daha sonra da tamamını elden geçirerek bazı bölümlerini 1. Piyano Konçertosu'nda kullanmıştır. Eser inanılmaz derecede yoğun ve esasen trajik bir ruh haliyle başlar. Anıtsal bir orkestra açılımı ve zaman zaman tutti sesiyle gerçekten yarışan zengin bir piyano solosu açılış bölümünü karakterize eder. Büyük olasılıkla en iyi Clara Schumann portresi olarak yorumlanan ruhani yavaş bölümün el yazmasında besteci "Benedictus qui venit in nomine Domini" (Tanrı adına gelen kutsanmıştır) sözlerine yer vermiştir. Son olarak, rondo‐finale'de, bir piyano solosu temayı daha sonra tanıtır, bölüm, saygılı, kutlayıcı bir sonla bitmeden önce parçanın tek kadansını içerir.

İlk denemelerin bir piyano konçertosu ile sonuçlanmasının ardından nihayet 1876'da tamamlanan Brahms'ın 1. Senfonisi genellikle "Beethoven'ın Onuncusu" olarak anılır. Nihayetinde eser, Beethoven'ın Dokuzuncu Senfonisi'ne değil, benzer şekilde ikonik olan 5. Senfoni'ye gönderme yapan Do minör tonunda bestelenmiştir. İlk bölümün etkileyici, yavaş açılışı, hızlı tempolu orta pasajın üzerine inşa edildiği temaların her birini açıyor. Temelde dramatik olan bu bölümü, keman sololarının keman konçertosuna zemin hazırladığı akıcı, lirik ve etkileyici bir yavaş bölüm izler. Scherzo'da, nazik gülümsemeler neredeyse kibirli güçlerle yan yana gelir ve finalde dehşet duygusundan Alp kornolarının çağrısına uzanan bir final vardır. Beethoven'ın Neşeye Övgü'süne bir saygı duruşu niteliğindeki eser, kutlama ilahileriyle sona eriyor.