I Virtuosi Italiani: Oboe d'Amore

Etkinlik Hakkında

Merakla beklenen bu konserde, Johann Sebastian Bach, Antonio Vivaldi, Georg Philipp Telemann, Johann Pachelbel ve Antonio Lotti'nin klasik müziğinin melodik tınılarını Verona'nın değerli ve dünyaca ünlü San Pietro in Monastero'sunda dinleyin.
Tahta nefesli çalgılarda (flüt, obua, klarnet) "d'amore" (aşk) adı, obua örneğinde olduğu gibi, bir minör üçte bir daha düşük olan La'ya akort edilmelerinden kaynaklanır.
Viyola için durum farklıdır; muhtemelen "d'Amore" tanımı, klavyenin altından geçen ve sese oryantal bir renk vererek sempatik bir şekilde titreşen bir dizi ince metal tel nedeniyle "Mağribi" kelimesinden türemiştir.
Obuadan biraz daha uzun ve armut biçimli bir çana sahip olan Obua d'Amore, J.S. Bach, G. Ph. Telemann, Ch. Graupner, J. D. Heinichen, A. Lotti ve diğerlerinin müziğinde 17. yüzyılın sonundaki başlangıcından itibaren yaygın olarak kullanılmıştır.
Bu gelişme döneminden sonra obua d'amore pratikte kullanılmaz hale geldi, ta ki 1829'da Leipzig'de Aziz Matthew Passion'u yeniden canlandıran F. Mendelssohn‐Bartholdy tarafından "Bach rönesansı" başlayana kadar, güncellenmiş mekaniklere sahip Obua d'Amore'ye ihtiyaç vardı. Aslında şimşir ağacından yapılan Barok Obua d'Amore'nin sadece iki tuşu vardı, oysa on dokuzuncu yüzyılın ortalarında daha sert ağaçlar kullanılmaya başlanmış ve tuş sistemi 13 tuşa çıkmıştı.
Leipzig'deki icrada Obua da Caccia yerine Klarnetlerin kullanıldığını, Obua d'Amore'nin ise perdesine bağlı olarak Obua veya İngiliz Kornosuna emanet edildiğini biliyoruz.
1874'te Brüksel Konservatuarı Müdürü F.A. Gevaert, V.Ch. Mahillon'u, gerçekte Obua gibi köşklü bir çana sahip olan "modern" bir Obua d'Amore yapmakla görevlendirdi. Armut şeklindeki zili restore edecek olanlar Fransız yapımcılar Triebert ve Lorée olacaktı.
Obua d'amore'nin evrimi, R. Strauss ("Domestic Symphony"), C. Debussy ("Images"), M. Ravel ("Bolero") gibi besteciler tarafından ve 20. yüzyılın sonunda B. Maderna, P. Renosto, G. Sinopoli, L. Singer, Ch. Koechlin, G. Ligeti gibi besteciler tarafından kullanılmasına ilham verdi….

PAOLO POLLASTRI obua
1990'dan beri Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia'nın baş obua solistidir. 1960'ta Bologna'da doğdu, Sidney Gallesi'nin rehberliğinde onur derecesiyle mezun oldu ve ardından Accademia Chigiana'da Lothar Faber ile (Onur Diploması 1977) ve Brüksel Konservatuarı'nda P. Dombrecht ile (modern ve barok obua dalında Premier Prix 1982) uzmanlaştı. Çok sayıda ulusal ve uluslararası yarışmayı kazanan sanatçı, birçok orkestrada birinci obua olarak yer aldı (OGI — Orchestra Giovanile Italiana 1977, Teatro Comunale di Genova 1979, Orchestra RAI di Roma 1981, ORT — Orchestra della Toscana 1982‐1990) ve ORT ve Accademia di Santa Cecilia, Solisti Veneti, Accademia Bizantina, Virtuosi Italiani, Symphonia Perusina ile solist olarak sahne aldı…Carlo Maria Giulini, Wolfgang Sawallish, Antonio Pappano, Daniele Gatti, Piero Bellugi, Claudio Scimone, Herbert Handt, Antoni Ros Marbà, Janos Acs yönetiminde Salzburg, Montreaux, Zagreb ve Belgrad, Martigny ve Vevey, Paris, Toulouse, Stuttgart, Lucerne, Edinburgh, Sydney, Melbourne, Canberra ve Tel Aviv festivallerine katıldı. Piyanistler Myung‐Whun Chung, Antonio Pappano, Alexander Lonquich, Michele Campanella, Chicago String Trio, Amati Quartet, Novecento Wind Quintet ve Italian Wind Ensemble ile oda müziği konserleri verdi. Erato, Emi France, Denon, Tactus, Fonè, Materiali Sonori, Musica Immagine, Europa Musica, Arts, Stradivarius, Brilliant ve Naïve için 200'den fazla CD kaydetti. Modo Antiquo ile yaptığı iki CD, 1997 ve 2000 yıllarında Los Angeles'ta Grammy Ödülü'ne aday gösterildi. Luciano Berio'nun solo obua için Sequenza VII'sini Maestro'nun gözetiminde, Bruno Maderna'nın Solo per Musetta, Oboe, Oboe d'amore e Corno inglese ve son olarak Ennio Morricone'nin Gabriel's Oboe'sunu Archi di Santa Cecilia ile kaydeden tek İtalyan obuacıdır. Konservatuvarlarda Öğretmenlik Ulusal Yarışması'nı kazanan sanatçı, 1993‐2000 yılları arasında Fiesole Müzik Okulu'nda ders vermiştir. Konservatuarlarda (Bologna, Rovigo, Novara, Nocera Terinese) İki Yıllık Yüksek Kurs için çok sayıda Masterclass düzenledi ve düzenli olarak Yaz Uzmanlık Kurslarına (Bevagna, Portogruaro, Città di Castello, Lanciano, Belluno, Barberino Val d'Elsa, Pistoia, Trevi, Cava dei Tirreni, Napoli) davet edildi. 2005 yılında, daimi bir orkestra bünyesinde oluşturulan dönem enstrümanlarını kullanan tek oda grubu olan Accademia Barocca di Santa Cecilia'yı kurdu ve bu grupla şef ve solist olarak Viterbo, Noto, Ottawa ve Montreal Barok Festivallerinin açılışını yaptı, ayrıca İtalya Cumhuriyeti Senatosu tarafından düzenlenen 2007 Noel Konseri'nin canlı RAI televizyon yayınına katıldı. 2013 yılından bu yana, Federico Maria Sardelli'nin işbirliğiyle Accademia Barocca, Santa Cecilia Oda Müziği Mevsimleri'nin değişmez bir özelliği olmuştur. 2016 yılından bu yana Anciuti Müzik Festivali'nin Sanat Yönetmenliğini yapmaktadır.