Belçika Ulusal Orkestrası, Hermus ve Gavrylyuk

Etkinlik Hakkında

Bazı müzikler, ilk notanın yankısı henüz sönmeden bile enerjiyle dolup taşıyor gibi görünür. Sergey Prokofiev’in çok sevilen Üçüncü Piyano Konçertosu da işte böyle bir eserdir. Canlılıkla parıldıyor ve enerjiyle dolup taşıyor; keskin ama karşı konulmaz bir çekiciliğe sahip. Rusya, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri’nde bestelenen bu konçerto, sınırsız bir özgürlük ruhunu yansıtıyor. André Previn’in bir zamanlar belirttiği gibi, bu eser post‐Romantik dönemin en güzel piyano konçertosu olabilir: çevik, kusursuz bir Rus eseri ve olağanüstü zorlu. Piyano dans eder ve kışkırtır. Tonu hafif ama ironiktir — netliği ile neredeyse Mozart’ı andırır — ancak büyüleyici ve tedirgin edici ritmik gerilimlerle doludur. Ünlü solist Alexander Gavrylyuk, bu şahesere güç ve hassasiyeti birleştiren bir yorumcu olarak, her motifi saf bir enerji dalgasına dönüştürür.
Aradan sonra Çaykovski, anıtsal Manfred Senfonisi’ni sunar. Her şeyden önce Çaykovski bir melodi ustasıydı. Geniş, lirik çizgileri dinleyicilerin kalbini her zaman fethetmiştir. “Manfred”de bu melodik yetenek, Lord Byron’un aynı adlı şiirine dayanan özlem, içsel kargaşa ve kaderden oluşan görkemli romantik bir anlatıyla birleşir. Senfoni, ilham verici, zengin orkestrasyonlu ve duygusal olarak yoğun, heyecan verici bir melodramla doludur. Şef Antony Hermus'un ustaca şekillendirdiği her doruk noktası, sizi yukarı kaldırıp sürükleyen bir dalga gibi yükselir; her lirik pasaj nostalji ve tutku solur. Gençlik enerjisi ve romantizmin yoğun bir şekilde bir araya geldiği bir Pazar senfonisi.