Liceu Büyük Tiyatrosu: NumEros — Compañía Nacional de Danza

Etkinlik Hakkında

Barselona’nın tam kalbinde yer alan ünlü Gran Teatre del Liceu, hem dans severleri hem de sanat tutkunlarını büyüleyecek muhteşem bir gösteriye ev sahipliği yapacak.

“ Compañía Nacional de Danza ” topluluğu, Gran Teatre del Liceu sahnesine geri dönerek üçlü bir program sunuyor: NumEros. 20. yüzyıl koreografisinin üç mutlak ustasının üç koreografik eserini deneyimlemek için eşsiz bir fırsat: 20. yüzyıl balesini yeniden tanımlayan ve onu müziğin mekana, bedenin ise saf yapıya dönüştüğü hareketli bir mimariye dönüştüren George Balanchine; klasik dili sınırlarına kadar dekonstrükte ederek onu beden, geometri ve çağdaş düşünce üzerine bir araştırma alanına dönüştüren William Forsythe; ve son olarak, bu mirası, matematiksel kesinlik ile içgüdüsel ve radikal bir şekilde çağdaş enerjinin bir arada var olduğu aşırı bir fiziksel ve görsel yoğunluğa taşıyan Jacopo Godani.
NumEros, görünüşte zıt ancak derinlemesine birbirini tamamlayan iki kavram olan numen ve eros arasındaki yaratıcı gerilimden doğan bir başlıktır. Eros, bedeni baştan başa geçen ve onu harekete geçiren somutlaşmış yaşam dürtüsüdür; yaratıcı enerji, fiziksel itici güç, aşırılık ve gerekliliktir. Numen ise somut olmayan o şeye atıfta bulunur: görünmez varlık, şiirsel ilham, sanatçının iradesini aşan ve hareketi bilinçli kontrolün ötesine yönlendiren içkin bir maneviyattır. Bu iki kutup bir araya geldiğinde NumEros ortaya çıkar; bu kavram aynı zamanda, düzenin bir ilkesi olarak, hareketi yapılandıran ve ona biçim veren gizli bir desen olarak sayıyı da çağrıştırır. Program böylece, dansın yaratıcı deneyiminin üç temel boyutu olan arzu, ilham ve yapı arasında bir bağlantı kurmayı önerir.

Bu kavramdan yola çıkarak program, sayısal yapılarla derin bir bağ kuran titiz ve biçimsel bir koreografik düşünce geliştirmiş üç yaratıcının eserlerini bir araya getirir. Eserlerinde koreografi, rasyonel ile bedensel arasında, ölçülebilen ile indirgenemez olan arasında gerilimler alanı olarak kurgulanır. Oranlar, tekrarlar, permütasyonlar ve diziler basit kompozisyon şemaları olarak değil, beden aracılığıyla deneyimlenen alanlar olarak işlev görür. Beden, biçimleri icra etmekle kalmaz; onları bedenleştirir, değiştirir ve bir krize sürükler. Böylece dans, matematiksel kesinliğin arzunun aşırılığıyla, biçimsel soyutlamanın ise jestin duygusal gücüyle buluştuğu bir sürece dönüşür.
NumEros, bedenin hareket halinde düşünüldüğü bir koreografik geleneğin parçasıdır. Sonuçta ortaya çıkan deneyim, sayının bedeni sınırlamadığı, aksine onu titreşime geçirdiği bir deneyimdir.